{"id":1557,"date":"2021-03-01T08:46:20","date_gmt":"2021-03-01T07:46:20","guid":{"rendered":"http:\/\/formacja.archidiecezja.wroc.pl\/?page_id=1557"},"modified":"2021-03-01T08:46:20","modified_gmt":"2021-03-01T07:46:20","slug":"opuszczenie-i-swiatlo-wielkopostny-dzien-skupienia-2021","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/formacja.archidiecezja.wroc.pl\/?page_id=1557","title":{"rendered":"Opuszczenie i \u015bwiat\u0142o. Wielkopostny dzie\u0144 skupienia 2021"},"content":{"rendered":"<p> <strong><u><img loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-1303 aligncenter\" src=\"http:\/\/formacja.archidiecezja.wroc.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Wielkopostny-dzien-skupienia-dla-ksiezy-300x168.jpg\" alt=\"\" width=\"300\" height=\"168\" srcset=\"http:\/\/formacja.archidiecezja.wroc.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Wielkopostny-dzien-skupienia-dla-ksiezy-300x168.jpg 300w, http:\/\/formacja.archidiecezja.wroc.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Wielkopostny-dzien-skupienia-dla-ksiezy-768x431.jpg 768w, http:\/\/formacja.archidiecezja.wroc.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Wielkopostny-dzien-skupienia-dla-ksiezy.jpg 800w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/u><\/strong><\/p>\n<p><strong><u>Konferencja na Wielkopostny dzie\u0144 skupienia duchowie\u0144stwa, Wroc\u0142aw 20 i 27 lutego 2021<\/u><\/strong><\/p>\n<p><strong><u>\u201eBO\u017bE M\u00d3J, BO\u017bE M\u00d3J, CZEMU\u015a MNIE OPU\u015aCI\u0141\u201d<\/u><\/strong><\/p>\n<p><em>A gdy nadesz\u0142a godzina sz\u00f3sta, mrok ogarn\u0105\u0142 ca\u0142\u0105 ziemi\u0119 a\u017c do godziny dziewi\u0105tej. O godzinie dziewi\u0105tej Jezus zawo\u0142a\u0142 dono\u015bnym g\u0142osem: \u00abEloi, Eloi, lema sabachthani\u00bb, to znaczy: Bo\u017ce m\u00f3j, Bo\u017ce m\u00f3j, czemu\u015b Mnie opu\u015bci\u0142?\u00a0Niekt\u00f3rzy ze stoj\u0105cych obok, s\u0142ysz\u0105c to, m\u00f3wili: \u00abPatrz, wo\u0142a Eliasza\u00bb. Kto\u015b pobieg\u0142 i nape\u0142niwszy g\u0105bk\u0119 octem, w\u0142o\u017cy\u0142 na trzcin\u0119 i dawa\u0142 Mu pi\u0107, m\u00f3wi\u0105c: \u00abPoczekajcie, zobaczymy, czy przyjdzie Eliasz, \u017ceby Go zdj\u0105\u0107 [z krzy\u017ca]\u00bb. Lecz Jezus zawo\u0142a\u0142 dono\u015bnym g\u0142osem i odda\u0142 ducha<\/em> (Mk 15,33-37).<\/p>\n<p><strong>Krzyk na progu \u015bwiat\u0142a<\/strong><\/p>\n<p>Ewangelia przenosi nas do wydarze\u0144 Wielkiego Pi\u0105tku, na jerozolimskie miejsce Czaszki, gdzie nasz Pan umiera w opuszczeniu. W pierwszym spojrzeniu dostrzegamy tu tylko ciemno\u015bci. Ale popatrzmy uwa\u017cniej: \u201eMrok ogarn\u0105\u0142 ca\u0142\u0105 ziemi\u0119 a\u017c do godziny dziewi\u0105tej. A o godzinie dziewi\u0105tej Jezus zawo\u0142a\u0142 dono\u015bnym g\u0142osem: Eloi, Eloi\u2026\u201d. W chwili modlitwy Jezusa, ciemno\u015b\u0107 w\u0142a\u015bnie ust\u0119puje lub ju\u017c ust\u0105pi\u0142a; wraca \u015bwiat\u0142o i to w \u015bwietle umiera Pan. Bo \u201e\u015bwiat\u0142o\u015b\u0107 w ciemno\u015bci \u015bwieci i ciemno\u015b\u0107 jej nie ogarn\u0119\u0142a\u201d (J 1,5; por. Iz 58,10b)<\/p>\n<p>Zapraszam, bracia, aby w ten spos\u00f3b spojrze\u0107 na Ewangeli\u0119, a przez ni\u0105 na swe kap\u0142a\u0144skie \u017cycie: ciemno\u015bci opuszczenia \u2013 tak\u017ce te z minionego roku \u2013 i potem nowe \u015bwiat\u0142o na nowe drogi.<\/p>\n<p><strong>Ciemno\u015b\u0107 i opuszczenie Jezusa<\/strong><\/p>\n<p>Wejd\u017amy teraz z Jezusem w Jego ciemno\u015b\u0107 konania. To przede wszystkim ciemno\u015b\u0107 opuszczenia. Jezus jest coraz bardziej sam. Uczniowie znikn\u0119li ju\u017c w Getsemani, gubi\u0105c po drodze ubrania (Mk 14,50-52); \u015blad po Piotrze zagin\u0105\u0142 przy ciep\u0142ym ogniu zdrady na dziedzi\u0144cu arcykap\u0142ana; t\u0142um zwolennik\u00f3w rozp\u0142yn\u0105\u0142 si\u0119 w t\u0142umie szyderc\u00f3w; Matk\u0119 i umi\u0142owanego ucznia odprawi\u0142 ju\u017c sam (J 19,25-27). Jak w psalmie wczorajszej komplety: \u201eOdsun\u0105\u0142e\u015b ode mnie przyjaci\u00f3\u0142 i towarzyszy, tylko ciemno\u015bci mieszkaj\u0105 ze mn\u0105\u201d (Ps 88,19).<\/p>\n<p>Kto Go jeszcze mo\u017ce opu\u015bci\u0107? Na pewno nie Ojciec. Jezus nie wo\u0142a ze zw\u0105tpieniem, lecz z wiar\u0105. Psalm 22 przechodzi w modlitw\u0119 zaufania i pewno\u015b\u0107 ratunku.<\/p>\n<p>Ale \u2013 mo\u017ce Syn Bo\u017cy, podobny do nas we wszystkim pr\u00f3cz grzechu (Hbr 4,15), chcia\u0142 do ko\u0144ca wypi\u0107 gorzki kielich cz\u0142owiecze\u0144stwa i do\u015bwiadczy\u0107 tego, jak boli najwi\u0119kszy b\u00f3l \u2013 b\u00f3l opuszczenia, samotno\u015bci, utraty Boga. Nie do\u015bwiadczy\u0142 opuszczenia przez Boga, ale mo\u017ce tego, jak takie poczucie boli.<\/p>\n<p><strong>Ciemno\u015b\u0107 i opuszczenie cz\u0142owieka<\/strong><\/p>\n<p>To bardzo ludzkie i bardzo chrze\u015bcija\u0144skie do\u015bwiadczenie. \u015aw. Teresa z Lisieux zapisa\u0142a jako czternastolatka:<\/p>\n<p><em>Noc, g\u0142\u0119boka noc duszy [\u2026] nie mia\u0142am znik\u0105d wsparcia [\u2026] mia\u0142am wra\u017cenie, \u017ce B\u00f3g mnie opu\u015bci\u0142<\/em> (Rkp A 51 \u030ar-51 \u030av).<\/p>\n<p>A w roku \u015bmierci Teresa za\u015bwiadcza tak:<\/p>\n<p><em>Jezus<\/em> [\u2026] <em>pozwoli\u0142, by m\u0105 dusz\u0119 osaczy\u0142y nieprzeniknione ciemno\u015bci i by my\u015bl o niebie<\/em> [\u2026] <em>zmieni\u0142a si\u0119 w \u017ar\u00f3d\u0142o zmaga\u0144 i udr\u0119ki<\/em> [\u2026] <em>Wszystko znik\u0142o<\/em> [\u2026] <em>Mam wra\u017cenie, \u017ce ciemno\u015bci<\/em> [\u2026] <em>m\u00f3wi\u0105 do mnie drwi\u0105co: \u201eMarzysz o \u015bwiat\u0142o\u015bci<\/em> [\u2026], <em>my\u015blisz, \u017ce opu\u015bcisz kiedy\u015b mg\u0142y, w kt\u00f3rych \u017cyjesz? No to p\u00f3jd\u017a,<\/em> <em>p\u00f3jd\u017a, raduj si\u0119 ze \u015bmierci, kt\u00f3ra da ci nie to, czego w nadziei oczekujesz, lecz noc jeszcze ciemniejsz\u0105, noc nico\u015bci<\/em> (Rkp C 5v\u00a0 \u030a- 6v \u00a0\u030a).<\/p>\n<p><em>Trudno wyrazi\u0107 ciemno\u015bci, w jakich \u017cyj\u0119<\/em> [\u2026] <em>Wszystko dla mnie znik\u0142o i<\/em> [\u2026] <em>pozosta\u0142a mi tylko mi\u0142o\u015b\u0107<\/em> (DE, s. 786).<\/p>\n<p>Noc Teresy, ale mo\u017ce noc moja, gdy s\u0142ysz\u0119 drwi\u0105cy g\u0142os: Marzysz o \u015bwiat\u0142o\u015bci? Odda\u0142e\u015b wszystko dla jakiego\u015b Wielkiego Niewidzialnego Zazdro\u015bnika, kt\u00f3rego nie ma! Nie masz nikogo, a na tw\u00f3j widok najbardziej cieszy si\u0119 pies.<\/p>\n<p><strong>Czy nie opu\u015bci\u0142em\u2026?<\/strong><\/p>\n<p>W minionym roku odczuli\u015bmy to opuszczenie w nowy spos\u00f3b: gdy msza Wigilii Paschalnej wygl\u0105da\u0142a jak pr\u00f3ba asysty, a dzwonkami na \u201eChwa\u0142a\u201d dzwoni\u0142 proboszcz; gdy przed Bo\u017cym Narodzeniem t\u0119sknili\u015bmy za d\u0142ugimi kolejkami do spowiedzi; gdy przychodzi\u0142a my\u015bl: Jestem dla \u015bwiata bezu\u017cyteczny!<\/p>\n<p>I tu, drodzy bracia, zanim przejdziemy do \u015bwiat\u0142a, wytrzymajmy ciemno\u015b\u0107 trudnych, wielkopostnych pyta\u0144 \u2013 niech ka\u017cdy z nas b\u0119dzie teraz s\u0119dzi\u0105 dla samego siebie i dla nikogo wi\u0119cej. Kto kogo opu\u015bci\u0142? Parafianie nas czy my parafian, a mo\u017ce by\u0142o tu wiele wzajemnego opuszczenia, \u201emrok nad ca\u0142\u0105 ziemi\u0105\u201d?<\/p>\n<p>Czy nie opu\u015bci\u0142em Ludu Bo\u017cego? Mo\u017ce w ko\u0144cu legalnie mog\u0142em wszystko odwo\u0142a\u0107 i zamkn\u0105\u0107 si\u0119 w swoim ma\u0142ym \u015bwiecie. Covid zaprowadzi\u0142 mnie na zielone pastwiska, gdzie mog\u0142em pa\u015b\u0107 samego siebie (Ez 34,8). A te owce zagubione i zab\u0142\u0105kane, te knotki o nik\u0142ym p\u0142omyku i trzciny nad\u0142amane \u2013 czy nie pozwoli\u0142em im zgasn\u0105\u0107 i z\u0142ama\u0107 si\u0119 do ko\u0144ca? \u017bal mi ich czy nie \u017cal? Tobie, Jezu, \u017cal.<\/p>\n<p>I jeszcze bardziej bolesne pytanie: Czy w tym czasie nie opu\u015bci\u0142em Ciebie, Jezu? Mo\u017ce to ja powinienem zawo\u0142a\u0107 \u201eBo\u017ce m\u00f3j, Bo\u017ce m\u00f3j, czemum Ci\u0119 opu\u015bci\u0142?\u201d. Czy nie zabrak\u0142o mi wiary, nadziei i mi\u0142o\u015bci? Gdy \u0142awki by\u0142y puste, objawi\u0142o si\u0119, dla kogo \u017cy\u0142em, dla kogo odprawia\u0142em i prowadzi\u0142em adoracje.<\/p>\n<p><strong>Staje si\u0119 \u015bwiat\u0142o\u015b\u0107<\/strong><\/p>\n<p>Drodzy bracia, przejd\u017amy teraz do \u015bwiat\u0142a. O godzinie dziewi\u0105tej, nad Golgot\u0119 wraca \u015bwiat\u0142o, jakby sprowadzone s\u0142owem modlitwy Jezusa (jak w pierwszy dzie\u0144 stworzenia, gdy s\u0142owo Boga stwarza \u015bwiat\u0142o?). Mrok zwar\u0142 si\u0119 ze \u015bwiat\u0142em, \u201e\u015bmier\u0107 zwar\u0142a si\u0119 z \u017cyciem, i w boju, o dziwy, cho\u0107 poleg\u0142 W\u00f3dz \u017cycia, kr\u00f3luje dzi\u015b \u017cywy\u201d (Sekwencja wielkanocna).<\/p>\n<p><strong>Opuszczenie jako szansa<\/strong><\/p>\n<p>Wielorakie opuszczenie, jakiego do\u015bwiadczyli\u015bmy, mo\u017cemy prze\u017cy\u0107 jako b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo. Prawdziwe \u017cycie duchowe to przecie\u017c opuszczanie, exodus, tracenie, ale po to, by osi\u0105gn\u0105\u0107 co\u015b wi\u0119cej.<\/p>\n<p>1) Utracili\u015bmy w du\u017cej mierze nasz\u0105 \u201erol\u0119 spo\u0142eczn\u0105\u201d; jest ona coraz bardziej znikoma. Owszem, nikt uczciwy nie szed\u0142 do seminarium, aby potem pe\u0142ni\u0107 wa\u017cn\u0105 rol\u0119 spo\u0142eczn\u0105. Ale szli\u015bmy do seminarium z realnym obrazem ksi\u0119dza, a wtedy ksi\u0105dz by\u0142 spo\u0142ecznie \u201ekim\u015b\u201d. Mo\u017ce sami w t\u0119 role ch\u0119tnie weszli\u015bmy, albo inni nas w ni\u0105 wepchn\u0119li, a odebrali nam t\u0119 nasz\u0105. Ale teraz mo\u017cemy by\u0107 tymi, kt\u00f3rych chce Jezus, a nie tymi, kt\u00f3rych chce \u015bwiat. Dla \u015bwiata bezu\u017cyteczni \u2013 ale kap\u0142ani wed\u0142ug serca Jezusa.<\/p>\n<p>Papie\u017c Franciszek w przepi\u0119knym li\u015bcie o \u015bw. J\u00f3zefie \u201ePatris corde\u201d wymienia ksi\u0119\u017cy w\u015br\u00f3d ukrytych bohater\u00f3w walki z pandemi\u0105; ale w jakim wymienia nas towarzystwie! Pracownicy supermarket\u00f3w, sprz\u0105taczki, kierowcy samochod\u00f3w dostawczych \u2013 i ksi\u0119\u017ca! Cisi, ukryci, jak Oblubieniec Maryi i Opiekun Jezusa, \u015bw. J\u00f3zef.<\/p>\n<p>2) Utracili\u015bmy motywacj\u0119 do modlitwy, jak\u0105 byli ludzie w ko\u015bciele. W tej \u201e\u015bmierci\u201d te\u017c jest \u015bwiat\u0142o \u2013 Jezus powo\u0142a\u0142 nas najpierw do tego, aby by\u0107 z Nim (Mk 3,14); dopiero p\u00f3\u017aniej do misji dla innych. Ksi\u0105dz dla ludzi? Owszem, ale najpierw dla Pana. Dla Jego s\u0142owa, dla Jego Cia\u0142a, dla Jego my\u015bli, woli i uczu\u0107. Opuszczeni, ale nigdy sami.<\/p>\n<p>3) Utracili\u015bmy dotychczasowe metody naszej pos\u0142ugi. Ale one i tak traci\u0142y sw\u0105 moc. By\u0142 czas, kiedy wystarczy\u0142o zadzwoni\u0107 dzwonami, aby ko\u015bci\u00f3\u0142 by\u0142 pe\u0142en ludzi. \u201ePan da\u0142. Pan zabra\u0142. Niech Jego imi\u0119 b\u0119dzie pochwalone\u201d (Job 1,21). Przynajmniej zosta\u0142 nam oszcz\u0119dzony los \u017caby, kt\u00f3ra p\u0142ywa sobie w gotuj\u0105cej si\u0119 wodzie: jeszcze nie wyskakuje, jeszcze chwil\u0119 posiedzi w cieple; a\u017c ugotowa\u0142a si\u0119 na \u015bmier\u0107. Zab\u0142ys\u0142o nam \u015bwiat\u0142o duszpasterskiego nawr\u00f3cenia; zgodnie z tym, co Hans Urs von Balthasar napisa\u0142 kiedy\u015b w kr\u00f3tkim li\u015bciku do J\u00f3zefa Ratzingera: \u201cNie zak\u0142ada\u0107 wiary, ale j\u0105 proponowa\u0107\u201d. Nie zak\u0142ada\u0107, \u017ce znaj\u0105 \u201eOjcze nasz\u201d; nie zak\u0142ada\u0107, \u017ce przyjd\u0105; \u017ce pami\u0119taj\u0105, jak si\u0119 spowiada\u0107; proponowa\u0107. Szuka\u0107 nowych dr\u00f3g, bo gdy my ko\u0144czymy dzie\u0144, wk\u0142adamy kapcie i w\u0142\u0105czamy \u201eWiadomo\u015bci\u201d, to wielu ludzi dopiero wraca z pracy; bo nasze konfesjona\u0142y, cho\u0107 to miejsca najwi\u0119kszej \u0142aski, to skrzypi\u0105 i trzeszcz\u0105, nieraz ci\u0119\u017cko w nich co\u015b us\u0142ysze\u0107 i pod tym wzgl\u0119dem przegrywaj\u0105 w eleganckimi, profesjonalnymi gabinetami psycholog\u00f3w.<\/p>\n<p>A przecie\u017c z tego \u201emroku nad ca\u0142\u0105 ziemi\u0105\u201d nie tylko Ko\u015bci\u00f3\u0142 wyjdzie poraniony, ale cz\u0142owiek \u2013 i to jeszcze bardziej. Jego dotknie opuszczenie. B\u0119dzie szuka\u0142 duchowego domu, drogi, przewodnictwa, Boga\u2026 B\u0119dzie mia\u0142 pytania, co to znaczy by\u0107 rodzicem, jak sta\u0107 si\u0119 doros\u0142ym, jak kocha\u0107, co to znaczy chorowa\u0107, co zrobi\u0107 z w\u0142asnym z\u0142em \u2013 a przecie\u017c te wszystkie egzystencjalne sytuacje cz\u0142owieka Ko\u015bci\u00f3\u0142 otacza sakramentami.<\/p>\n<p><strong>Tw\u00f3rcza odwaga<\/strong><\/p>\n<p>Chcemy wi\u0119c zacz\u0105\u0107 na nowo, ze \u015bwiat\u0142em tw\u00f3rczej odwagi. Pi\u0119knie pisze o tym papie\u017c Franciszek w \u201ePatris corde\u201d, rozwa\u017caj\u0105c ci\u0105g\u0142e k\u0142opoty \u015bwi\u0119tego J\u00f3zefa, jego wyzwania, decyzje, przeprowadzki, ucieczki, powroty: \u201eEwangelia m\u00f3wi nam, \u017ce B\u00f3g zawsze potrafi ocali\u0107 to, co si\u0119 liczy, pod warunkiem, \u017ce u\u017cyjemy tej samej tw\u00f3rczej odwagi, co [J\u00f3zef] cie\u015bla z Nazaretu, kt\u00f3ry potrafi przekszta\u0142ci\u0107 problem w szans\u0119, pok\u0142adaj\u0105c zawsze ufno\u015b\u0107 w Opatrzno\u015bci. Je\u015bli czasami B\u00f3g zdaje si\u0119 nam nie pomaga\u0107, nie oznacza to, \u017ce nas opu\u015bci\u0142, ale \u017ce pok\u0142ada ufno\u015b\u0107 w nas i w tym, co mo\u017cemy zaplanowa\u0107, wymy\u015bli\u0107, znale\u017a\u0107.\u201d<\/p>\n<p>Przyjmijmy wi\u0119c to opuszczenie i jego \u015bwiat\u0142o.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><a href=\"https:\/\/volgerkopen.com\/\" rel=\"sponsored\">instagram volgers kopen<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Konferencja na Wielkopostny dzie\u0144 skupienia duchowie\u0144stwa, Wroc\u0142aw 20 i 27 lutego 2021 \u201eBO\u017bE M\u00d3J, BO\u017bE M\u00d3J, CZEMU\u015a MNIE OPU\u015aCI\u0141\u201d A gdy nadesz\u0142a godzina sz\u00f3sta, mrok ogarn\u0105\u0142 ca\u0142\u0105 ziemi\u0119 a\u017c do godziny dziewi\u0105tej. O godzinie dziewi\u0105tej Jezus zawo\u0142a\u0142 dono\u015bnym g\u0142osem: \u00abEloi, Eloi, lema sabachthani\u00bb, to znaczy: Bo\u017ce m\u00f3j, Bo\u017ce m\u00f3j, czemu\u015b Mnie opu\u015bci\u0142?\u00a0Niekt\u00f3rzy ze stoj\u0105cych obok, s\u0142ysz\u0105c to, m\u00f3wili: \u00abPatrz, wo\u0142a [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/formacja.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1557"}],"collection":[{"href":"http:\/\/formacja.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/formacja.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/formacja.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/formacja.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1557"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/formacja.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1557\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1558,"href":"http:\/\/formacja.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1557\/revisions\/1558"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/formacja.archidiecezja.wroc.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1557"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}